|
Veenendaal - De Volkskrant |
|
|
|
|
Thursday, 27 December 2007 |
Herfst in Veenendaal
Geplaatst op 21-12-2007 10:56 door attematic in categorie kunst
Snijdende wind, invallende vorst en de kortste dagen, kortom het is bijna winter. Maar voor het zover is, eerst de afsluiting van de herfst door Autumn in Veenendaal, of all places! Maar je moet er iets voor over hebben. Dus liet ik de afspraak met de diverse bands (Morphia e.a.) die in Barneveld speelden voor wat ze waren en kachelde naar het J.C. Escape.
Enigzins lekker gemaakt door de bestokingen via MySpace liet ik de eerste band, A New Dawn, over me heen komen. Verre van slecht, tegen het goede aan zelfs, maar nog niet echt overtuigend. Sanne Kluisters en Jamila Ifzaren zongen dat het een lieve lust was, waarbij laatstgenoemde als sterkste van de twee naar voren kwam. Sanne had enigszins moeite om met haar tengere, lange lijf te bewegen op het volle podium en dat had zijn weerslag op haar vocale prestatie. Gitaristen Willem en Elbert soleerden ook lekker tegen elkaar in, waarbij regelmatig de naam Iron Maiden voorbij schoot. Niet alleen bij mij trouwens, want enkele meters achter mij hoorde ik ook mensen tegen elkaar zeggen..."Hee, weer een Maiden solo?". En daar zit wellicht ook het manco van de band, niet slecht, maar (nog) geen eigen smoel.
Na een korte ombouwpauze betrad Non Divine het spreekgestoelte om op pijnlijke wijze het verschil duidelijk te maken tussen een beginnende band en een gelauterde groep. Na ervaringen als voorprogramma van onder andere W.A.S.P. en Queensryche schrikt deze band niet meer van zo'n kleine zaal als de Escape. Dat bleek ook uit de ontspannen presentatie, het harde (maar loepzuivere!) geluid en de spelvreugde. Ondersteund door een simpele maar effectieve licht- en videoshow ploegde de band zich door de Asylum nummers die werkelijk swingen als een tiet. Geen covers vanavond, maar alleen eigen werk en dat was maar goed ook, want het eigen materiaal is sterk genoeg om op voort te bouwen. De Prong-erige nummers zijn de uitschieters en die zullen het goed gan doen als de band over een paar maanden met oer-thrashers Flotsam and Jetsam gaan toeren. Grijp je kans om ze daar te zien!
Tsja en toen begon het wachten op Autumn. Een mooie gelegenheid om de vreemde gang van zaken bij de bar te bekijken: Heineken op de tap en Hertog Jan uit de fles.....maar wel overschenken in een bekertje...heel raar.
En aan het eind van de dag dan toch Autumn. Geruggesteund door het geweldige 'My New Time' was het op voorhand al een redelijk gespeelde wedstrijd voor de gereviseerde band, maar daar wenste men toch nog wel voor te werken. Met een pracht frontvrouw als Nienke is dat natuurlijk eigenlijk niet nodig maar gewerkt werd er. Vooral puttend uit 'My New Time', waarvan zo ongeveer alles voorbijkwam, maar ook teruggrijpend op het oudere werk werd er een optreden van jewelste neergezet. Net als op plaat ook nu geen echte uitschieters, maar alles op hoog niveau. Zelfs de cover van 'A View To A Kill' was smakelijk, mede door de aankondiging van Nienke dat het nummer stamde uit de tijd dat wij nog geen schaamhaar hadden. Seksuele fantasie over de Durannies des te meer (die ze later poogde te verwezelijken bij Peter Steele op Wâldrock) en humor te over. Ook over de klefbekkende bezoekers voor het podium zonder daarbij de controle te verliezen. 'Summers End' was nog een greep naar vroeger en luide het eindsalvo in van een gedenkwaardige avond. Een avond die twee grote uitschieters kende waar A New Dawn (nog) niet tegenop gewassen is. Volgende keer weer en dan met meer betalende bezoekers!
SOURCE
|